วันนี้เพื่อนชาวจีนส่งรูปหมู่บ้านปิงเต่ามาให้ครับ เราไปชมกันครับ ลุย...4x4 ขับเคลื่อนสี่ล้อ เมดอินไชน่า เกาะให้แน่นๆ ลุย....
มีไฟฟ้าใช้แล้วครับ
ลงเดินหรือจะขี่ม้า
คุ้นเคยมากครับ คล้ายๆชนเผ่าทางเหนือบ้านเราครับ
จ่ายตังจองชาก่อน ชาวไร่ชาวเขารวยกว่าชาวไร่ไทยแล้ว เอาเครื่องนับแบงค์มั้ยลุง รวย..เข้าใจแล้วทำไมต้องไปเฝ้าซื้อครับ
หมู่บ้านยรวยขึ้นก็มีเงินสร้างโรงเรียนดีๆครับ
ถ่ายรูปกันหน่อยเร็ว
อย่างนี้แถวบ้านผมก็สูบกันครับ เป็นบุหรี่ผ่านน้ำครับ ภูมิปัญญาโบราณ
ชนกลุ่มโพกหัวแบบนี้ แม่สลองยังมีอยู่ครับ
เดี๋ยวโตขึ้นมาเราจะปลูกชาแทนบรรพบุรุษเองครับ
นั่นได้เห็นซะทีต้นชาโบราณ
มีคนจองแล้วจ้า ระบุตัวตนไว้ อีกหน่อยก็เหมือนพวก หลงจิ่ง ต้าหงผาว
เก็บรายระเอียดครับ ต้นนี้สูงกว่าผมแน่นอนครับ
จดพิกัดไว้ให้ดี จะมีในGoogle Earth มั้ยเนี่ย
กอดต้นชาดีกว่ากอดกิ๊ก ภรรยาสอนมาครับ ฮ่าๆ
นี่ก็ประมาณต้นลิ้นจี่เลยครับ เวลาเก็บต้องปีนอย่างเดียว
ใบอย่างนี้แหละจิ้มน้ำพริกกินอร่อย
ใบนี้ต้องสมบรูณ์มากๆเลยครับ
สุดยอดเลยค่ะ
ตอบลบเห็นอย่างนี้แล้วกว่าจะได้ชามาแต่ละรอบไม่ง่ายเลยนะค่ะ
ดา
ครับคุณดา
ลบจากที่เคยแต่ดื่มชา ไม่เคยรู้จักใบชา(เขียว ๆ) ไม่เคยรู้จักต้นชา แม้กระทั่งคนเก็บชา ก็ยังไม่รุ้จัก
ตอบลบหลังจากอ่าน บล็อกนี้แล้ว ได้ความรู้ ได้รู้จักเยอะแยะมากมาย แต่....................................
มีความอยากที่อย่าง ที่ยังตอบสนองไม่ได้ เพราะอ่านบล็อกจบแล้ว
อยากจะได้ชิมลิ้มรส น้ำพริก จิ้มด้วย ยอดชาอ่อน ๆ หง่ะ หุ หุ หุ
งั้นเชิญที่ดอยแม่สลองเลยครับ พกน้ำพริกไปเด็ดจิ้มได้เลยครับ เค้าไม่หวงหรอกครับ ฮ่าๆๆ สดๆจากต้น
ลบ