วันนี้เห็นภาพเขาหวู่หยีซานชุดนี้แล้วประทับใจมากครับ จึงขอนำมาฝากให้ดูกันครับ ขอบคุณเจ้าของภาพด้วยนะครับ
สามารถเดินเที่ยวชมได้ตามเส้นทางนี้ครับ
ร้านชาสุดสวยครับ ที่แน่ๆใครเปิดร้านที่นี่ได้ไม่ธรรมดาครับ
วิวสวยครับ เ็ป็นที่มาของคำว่า ชาแหย๋น หรือ ชาหน้าผาครับ
ว่ากันว่าชาที่นี่จะมีกลิ่นหน้าผาเป็นเอกลักษณ์ คุณชิมออกไหมครับ
หวู่หยีซานเป็นแหล่งที่ทำให้ทั่วโลกรู้จักชาจีนครับ ขอคาราวะ
ชาสุ่ยเซียน ต้าหงผาว โย่วกุ้ย หวงจินกุ้ย ๆลๆ แหล่งนี้ให้กำเนิดชาดีๆนับไม่ถ้วน ถ้าจะนับจริงๆก็หลักร้อยชนิดครับ
ชาในหุบเขาพวกนี้ กลายเป็นของเป็นของฟุ่มเฟือยสุดหรูที่เกินเอื้อมแล้วครับ
ในอดีตช่วงประเทศจีนยังไม่เจริญชาดีๆพวกนี่เป็นสินค้าส่งออกครับ คงจะมีมาทางไทยเราบ้าง? หรือปล่าวครับ แต่เดี๋ยวนี้หมดยุคทองคนดื่มชาหวู่หยีซานแล้วครับ ใครอยากดื่มจริงๆต้องกระเป๋าหนักและยอมจ่ายด้วยครับ บางตัวมีเงินก็หาดื่มยากจริงๆ
เดี๋ยวนี้คนจีนกระเป๋าหนักเค้า่ทุ่มกับการดื่มชาจริงๆ อิจฉารุ่นพ่อของเราที่ได้ดื่มชาดีในราคาไม่แพงมาก ปัจุบันถ้าจะดื่มชาคุณภาพคงเดิมคงต้องจ่ายมากกว่าเดิมหลายเท่าตัวครับ
เค้ามีพื้นที่ให้ปลูกชาได้ไม่มากเลยนะครับ
ชาหวู่หยีเจิ้นซานจริงๆ หาดื่มได้ยากในปัจุบันครับ
สัญลักษณ์แห่งหวูหยีครับ
บางคนอาจไม่รู้ เขาหวู่หยีหยู่ในมณฑล ฝู๋แจ้น หรือ ฮกเกี้ยน ที่เราเรียกกันครับ
โบราณว่า เขาดี น้ำดี ชาก็ย่อมดีครับ
คนที่นี่มีความชำนาญในการคั่วชามากครับ ชาจะให้ดีก็ต้องคนคั่วที่เก่งด้วยนะครับ
ชาที่นี่มีการปรุงที่สลับซับซ้อนมากครับ ว่ากันว่าวิธีการปรุงชาหลายๆตัวได้สูญหายไปแล้วครับ
ต้าหงผาวต้นแม่กลุ่มนี้ ในอดีตต้องประมูล แต่ปัจุบันมีเงินก็ไม่ได้ดื่มครับ
ชาก็ดี วิวก็สวยครับ
ส่วนตัวชอบสะพานครับ ทำให้เราเชื่อมต่อกับโลกได้ครับ
ความสูง เขา (ดิน) ความชื้น ( หมอก) น้ำ อุณหภูมิ (หนาว ) ล้วนเป็นปัจจัยของการปลูกชาที่ดีครับ
เส้นทางที่ชาวไร่ชาเิดินมาหลายร้อยปีแล้วครับ ขอให้เพลิดเพลินกับการชมภาพนะครับ
