กาน้ำชาเคลือบเขียว

วันนี้นำกาน้ำชาเคลือบสีเขียวมาให้ดูกันครับ เป็นอีกใบที่ชอบสีสันของมัน เก็บมาหลายปีแล้วครับ นำออกมาให้เป็นประโยชน์ดีกว่าอยูเฉยๆในบ้านครับ ใบนี้ได้มาจากร้านขายของเก่า เค้าบอกว่าเป็นกาน้ำชาที่คนจีนนำขึ้นเรือมาเพื่อใส่น้ำชาดื่มบนเรือ เฮ้ย อธิบายจนงงว่ะ..ก็พยามเข้าใจหน่อยก็แล้วกาง.. พอไปหาข้อมูลในหนังจือจีนเค้าก็มีบันทึกไว้ แต่ไม่มีรายละเอียดมากนัก บอกแต่ว่าเป็นกาน้ำชา ที่เหลือผมก็เลยเดาเอาจากประสบการณ์ ผมคิดว่าน่าจากเป็นกาน้ำชาที่ใช้งานทั่วไปของชาวมณฑลกวางตุ้ง รวมชาวแต้จิ๋วอยู่ในนั้นด้วย ดูจากน้ำเคลือบน่าจะผลิตมาจาก ฝอซาน 佛山 ถ้าเคยดูหนัง(หวงเฟยหง)ก็ที่นั่นละครับ เพราะระแวกนั้นชำนาญและเป็นแหล่งผลิตเครื่องปั้นดินเผาชนิดนี้ ทุกวันนี้ก็ยังมีผลิตอยู่ แต่เคลือบเขียวอย่างนี้ไม่ค่อยได้เห็นแล้วละ ไม่รู้สาเหตุเหมือนกันครับ จะลองไปพยามหาข้อมูลเพิ่มเติมดู ผมถนัดจื่อซามากกว่าครับ ใบนี้คงมาจากอากงอาม่าที่ถือติดไม้ติดมือในสมัยก่อนโน่นนะครับ เพราะนั่งเรือมาคงใช้เวลาหลายวันและอันตรายมากอะครับ ก็คงจะถนุถนอมไว้ได้ดีเหมือนกัน เพราะเวลาผ่านไปของยังสภาพดีมากเลยครับ แต่ผมก็ไม่ทราบถึงอายุที่แท้จริงของมัน แต่ในหนังสือจีนบันทึกไว้ว่ามีใช้มาตั้งแต่ยุคสมัยชิงค์โน่น แต่ไม่สำคัญสำหรับผมหรอกครับ อายุเป็นเพียงตัวเลข อะอ้า ผมจะขอเก็บรักษาไว้อย่างดีและรักเธอตลอดไปครับ และท่านไม่หาไว้ครอบครองซักใบเหรอครับ เพราะทุกวันนี้ยังพอมีให้เห็นอยู่ทั่วไป ก่อนที่มันจะเลือกคนอื่นเป็นเจ้าของ สวัสดีครับ

ใบหน้าที่แท้จริง

ซูมตรงปากหน่อย ทางวันเวย์ไว้สำหรับออกอย่างเดียว

ชอบเวลาที่แสงกระทบน้ำเคลือบ จะให้ความรู้สึกที่เย็นไปสู่ใจ

มุมบน


อย่าไปรังเกียจรอยตำหนิที่มาแต่กำเนิด แม่ให้มา

ด้านในไม่ได้ล้าง ปล่อยเค้าเถอะ ความสวยที่แฝงอยู่ในความเป็นธรรมชาตินี่แหละ ยั่งยืน

เนื้อดินสีขาวออกครีมๆครับ

หมวกใครหล่นครับ

ปากค่อนข้างจู๋

ด้ามดีไซด์ลงตัวมากๆครับ เจ๋งครับ

สะพานโค้งที่เราเคยนัดเจอกันวันนั้น....


น้ำเคลือบสีเขียวแตกเป็นเกล็ดน้ำแข็ง ถ้าดูลึกๆจะมีสองชั้น สวยมีเสน่ห์ไปอีกแบบ
น้ำเคลือบจะเคลือบไม่หมด

ใต้ฐานตีเบอร์ สิบ

มีบันทึกในตำราจีน