ทริปนี้อากาศร้อนมากๆ ถึงยังไงก็ตั้งใจเผื่อเวลาไว้เพื่อไปชมพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ และต้องถ่ายภาพมาให้ชมกันครับ ที่นี้เค้าเปิดให้ชมฟรีครับ แต่คนชมเยอะมาก และเค้าตรวจเข้มประมาณสนามบินเลยนะครับ แต่ของจัดแสดงเยอะมากๆ ใครชอบ เครื่องกระเบื้อง รูปวาดจีน เครื่องสำริด พระพุทธรูปโบราณ ฟอนิเจอร์ไม้จีนโบราณ ไม่ควรพลาดครับ แต่ส่วนตัวผมเน้นๆ เครื่องกระเบื้องและปั้นชาโบราณครับ ถึงแม้ปั้นชาจะมีน้อย แต่ที่มีนี้สุดยอดทั้งนั้นเลยครับ ส่วนเครื่องกระเบื้องหรือเครื่องกระเบื้องนั้น ดูจนตาแฉะเลยครับ ฮ่าๆๆ
แชะภาพเป็นที่ระลึกหน้าทางเข้าครับ
ผสมดินให้เป็นลวดลายแบบโบราณครับ อันนี้ทำยากครับ
จอกเครือบแบบจีนโบราณครับ ยุคหลังจะนิยมมากในญี่ปุ่นครับ
จอกแตกลายงาแบบ เกอเหยา
ส่วนตัวชอบจอกแบบนี้มากครับ ไม่รู้ภาษาไทยเรียกอะไรครับ
ในสมัยโบราณน้ำเคลือบสีแดงเผาอยากที่สุดครับ
ถ้วยคู่นี้ก็ งาม ครับ
จอกที่มีจานรองในตัว ไม่ต้องกลัวน้ำชาหยดเลยครับ
ยุคหมิง
นี่ก็ลายครามยุคหมิง ครับ
ก้ายหว่าย น่ารักมากครับ
กาน้ำชากังไส ลายครามครับ
ปั้นชาโบราณ
ปั้นชา ทรงหว่าตัง เหมือนขอบหลังคากระเบื้องครับ
ทรง สือแผ๋ว
ทรง โจวผาน
ใบนี้ทรงอะไรไม่ค่อยแน่ใจครับ มันผสมผสานกัน จวี้หลุนจวู หรือปล่าว ใครรู้ช่วยตอบด้วยครับ เดี๋ยวผมจะหาข้อมูลมาตอบให้อีกทีครับ
ใบนี้เคลือบ น้ำเคลือบแบบนี้เค้าเรียกว่า จวินยิ่ว
ขอถ่ายคู่กับกากังไสสวยๆหน่อยครับ
ปั้นชาต้องห้ามพลาดครับ
นี่กาสำริดโบราณครับ
