ถ้ำชาดินเผา กุ้ยเจิ้นซาน


贵政山茶叶罐 ถ้ำชา กุ้ยเจิ้นซาน มีต้นกำเหนิดมาเมื่อสามร้อยปีก่อน ยุคราชวงค์ชิงครองอำนาจ แต่มีคนรู้จักน้อยมาก เพราะใช้กันในวงแคบๆแถวกวงตุ้งเมืองผู่หนิง แต่ก็เป็นที่เสาะหาคนในวงการชาในเมืองจีน ยิ่งเป็นของเก่ายิ่งหายากมาก แต่ต้องคนศึกษาจริงๆถึงจะรู้ครับ เพราะได้ถูกยกให้เป็นถ้ำชาที่ดีที่สุดของเมืองจีน จะมีดีตรงที่ฝาจะเป็นรูปตัวU อากาศจะไม่ใหลเวียน คนโบราณเค้าฉลาดจริงๆครับ ว่ากันว่าเก็บชาไว้ครึ่งปีก็ยังหอมดังเดิม บางคนว่าถึงเก็บได้สามสิบปีก็มี และยังว่ากันว่าเก็บรากโสมดิบดีที่สุดครับ ผมได้รู้จักถ้ำชานี้มาหลายปีแล้วครับ และพยามเสาะหามานาน ของเก่านี่ผมไม่หวังแล้วละครับ แต่ก็ยังโชคดีที่ผมยังพยามติดต่อหาซื้อของใหม่มาได้ศึกษาสะสมจนได้ครับ มาดูกันครับ
ข้อแตกต่างระหว่างของเก่าและของใหม่
ของเก่าจะบางเบากว่าของใหม่ ของเก่าเผาด้วยฟืนและใช้เตามังกร ของใหม่ใช้แก๊สเผาครับ ของเก่าไม่เคลือบก้นแต่ของใหม่เคลือบก้นครับ สว่นด้านรูปทรง,ดิน,น้ำเคลือบเค้าก็พยามให้เหมือนเดิมมากที่สุดครับ จะเคลืบน้ำเคลือบเฉพาะด้านนอกครับ ส่วนด้านในปล่อยเป็นดินเปลือยๆครับเหมือนกันทั้งเก่าและใหม่ครับ

ประมวลภาพถ้ำชาครับ

ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกที่ไม่ไช่วัตถุระดับมณฑลกวงตุ้งครับ

มรดกที่ไม่ใช่วัตถุแห่งเมืองแจ๋หยางครับ

ผมสั่งไซด์ครึ่งชั่งมาสองใบครับ เป็นของใหม่นะครับ

รูปทรงตามแบบโบราณครับ

ใต้ฝาสองชั้นตัวยูครับ

เนื้ดดินละเอียดมากครับ เพราะผ่านการกรองมาถึงสามครั้ง

ข้างในเก็บงานไม่ค่อยละเอียดครัย

ด้านล่างก็เก็บงานหยาบๆครับ

อุตส่ามาทางเครื่องยังแตกไปใบครับ เดี๋วขอตัวไปซื้อกาวตราช้างหน่อยนะครับ