จอกกังไสทีดี

บทความโฆษณาโปรดใช้วิจรณญาณในการอ่าน

จอกชากังไส สั่งผลิตรงจากเมือง จิ่งเต๋อเจิ้น มาให้ชมกันครับ 

ตราเขียนด้วยภู่กันจีน ร้านไทยสั่งผลิตครับ

 จอกลายคราม มังกรหงส์เล่นแก้ว วาดมือครับ ราคา ๒๒๐๐ บาท จำนวน๒๐ ใบ (หมด)

 มังกร

จอกลายมังกรคู่ ลงครามเต็ม จำนวน ๓๐ ใบ ราคา ๒๕๐๐ บาท (หมด)

กังไสทีดี จอกลายสิงค์

(หมด)

บทความโฆษณาโปรดใช้วิจรณญาณในการอ่าน

จอกชาได้จำหน่ายหมดแล้วนะครับ กราบขอบพระคุณและกราบขออภัยท่านที่ไม่ทันด้วยนะครับ โอกาสหน้า ทีดี ขอโอกาสรับใช้ท่านอีกนะครับ

รายละเอียด จอกกังไส ลายสิงค์ห้าตัว วาดมือ ลงสีคราม สั่งผลิตจากเมืองจิ่งเต๋อเจิ้น ด้วยเนื้อกังไสเกรดดี บาง ขาว แกร่ง และสีครามเกรดดีที่สวยงาม และให้สีเที่ยงตามแบบจีนโบราณ 

จำนวนการสั่งผลิต ๒๐ ใบ 

ราคา ๒๒๐๐ บาท/ใบ

(จอกชาเป็นสิ่งเดียวที่สัมผัสริมฝีปากอันนุ่มนวลของเรา และมองเห็นทุกครั้งที่ยกขึ้นจิบ ถึงเวลาที่เราควรให้ความสำคัญกันรึยังครับ) 

  ลายสิงค์จีนห้าตัว วาดตามแบบโบราณครับ 

  เครื่องกระเบื้อง เชื้อชาติจีนสัญชาติไทย ยุคปัจุบันครับ

 ภาพเบื้องหลัง ช่างจีนกำลังเขียนภาษาไทยลงใต้จอก ในอดีตยุค ร.๕ ท่านได้ส่งคนไปสั่งทำเครื่องกระเบื้องที่เมืองจิ่งเต๋อเจิ้น ซึ่งได้ตกทอดเป็นเครื่องลายคราม จปร มาให้ชาวไทยได้เล่นหาสะสมจนถึงทุกวันนี้ ร้อยปีภายหลัง ทีดี ได้เจริญรอยท่านอยู่อย่างเงียบๆครับ

  ภาพเบื้องหลัง ช่างกำลังลงครามให้สิงค์อยู่ครับ

กังไสทีดี

บทความโฆษณา โปรดใช้วิจรณญาณในการอ่าน

ทีดีได้บรรลุอีกเป้าหมายสำคัญครับ ความฝันที่อยากสั่งทำกังไสเกรดดีจากเมืองจิ่งเต๋อเจิ้น หายเหนื่อยหลังจากเห็นชิ้นงาน ไม่เสียแรงที่อุตส่าห์เดินทางไปสรรญหาผู้ร่วมสานฝันถึงถิ่นครับ china เครื่องถ้วยที่ผลิตต่อเนื่องมาร่วมพันปี และได้เข้ารับใช่ราชสำนักจีนมายาวนาน แม้แต่ต่างชาติก็ยังหลงใหลและเคยถึงคลั่งเลยก็ได้ในยุคหนึ่ง ถึงแม้ยุคนี้เทคโนโลยี่จะก้าวล้ำขนาดไหน ก็ยังไม่มีชาติใดในโลกนี้สามารถผลิตเครื่องกังไสได้ดีเท่าเมืองจิ่งเต๋อเจิ้นแหฺงนี้ สาเหตุอาจมาจากเครื่องกังไสมีมีขั้นตอนการผลิตที่ซับซ้อนกว่าหกสิบขั้นตอนนั่นเองครับ 

มีทั้งหมดสามแบบ ราคา ๑๘๐๐ บาทต่อใบ

สามใบเถา 

(หมด) ลายดอก

 (หมด)ลายสามสหาย ต้นไผ่ ดอกเหมย ต้นสน

 (หมด)ลายทิวทัศน์ ผสมผสาน

 เชื้อชาติจีนสัญชาติไทย 

 วาดสีครามก่อนเคลือบและเผาครับ

จิ่งเต๋อเจิ้น เมืองแห่งกังไส

景德镇 จิ่งเต๋อเจิ้นเป็นที่รู้จักของคนทั่วโลก เพราะเป็นแหล่งผลิตเครื่องกระเบื้องชั้นดี กังไส เป็นเวลากว่า1700 ปีมาแล้ว ยุคโบราณจิ่งเต๋อเจิ้นมีชื่ิอเดิมว่า ชังหนาน 昌南 และเป็นที่มาของคำว่า ไชน่า China ในภาษาอังกฤษ  และศัพย์คำนี้ได้กลายเป็นชื่อของประเทศจีนในเวลาต่อมา ทำให้เห็นว่าคุณค่าของเครื่องกังไสมีความสำคัญมากขนาดไหนในอดีต  เราย้อนไปในยุคของ เป่ยซ้ง 北宋 ชังหนาน ได้เผาเครื่องกระเบื้องชนิดหนึ่งที่มีน้ำเคลือบคล้ายสีของหยก ( หยกขาว) เค้าเรียกว่า ชิงไป๋ฉือ 青白瓷 หรือ หยิ่งชิงฉือ 影青瓷 เป็นที่ฮือฮาในยุคนั้น หยิ่งชิงฉือ ชนิดนี้ ทั้งบางและแกร่ง น้ำเคลือดูเบาและนุ่มนวล ใสและโปร่งเหมือนหยก ฮ่องเต้ยุค เป่ยซ่ง ไดัพระราชทานเปลี่ยนชื่อเมือง ชังหนาน เป็นเมือง จิ่งเต๋อเจิ้น และได้ใช้ชื่อนั้นมาจนถึงทุกวันนี้ จิ่งเต๋อเจิ้นได้ส่งเครื่องกระเบื้อง ไปสู่ทั่วโลกตั้งแต่ยุคหมิงและชิง กังไสกลายเป็นสินค้าส่งออกที่สำคัญที่ทั่วโลกต้องการมากในยุคนั้น และไม่มีประเทศไหนที่สามารถทำลอกเลียนแบบได้เหมือน เนื่องจากเครื่องกระเบื้องชิ้นหนึ่งตัองผ่านกระบวนการผลิต กว่าเจ็ดสิบขั้นตอน  และก่อนที่ยุคอุตสาหกรรมของฝั่งตะวันตกจะมาถึง จิิ่งเต๋อเจิ้นได้เริ่มใช้กระบวนการผลิตแบบสายงาน มาตั้งแต่ยุคราชวงค์หมิงก่อนแล้วครับ

ประตูเมืองโบราณ ชังหนาน 

เยี่ยมชมเตาหลวงในอดีต

สภาพเตาที่เหลือแต่ซาก ไม่เหลือเค้าความยิ่งใหญ่ในอดีตเลย ทุกสิ่งย่อมมีเกิดดับจริงๆครับ

หินดินที่เอามาทำส่วนประกอบเครื่องกระเบื้อง กังไส

ตราประทับเครื่องกระเบื้องเตาหลวงแต่ละยุคสมัย ใครเล่นศึกษาเลย

ป้ายลายพระหัตถ์ฮ่องเต้ งานแกะสลักสวยมากครับ

ตลาดโบราณที่ยังต้องปรับตัวตามยุคสมัย มีแต่ร้านแฟชั่น 

อาแปะบอกว่า เด็กรุ่นใหม่ไม่ค่อยเลือกทำงานที่แกทำแล้ว มันลำบากและน่าเบื่อมาก แต้มและลงสีตามแบบช่างโบราณ

มาชมการลงน้ำเคลือบงานชิ้นใหญ่ๆ

งานจิ่งเตอะเจิ้นมีทั้งงานขึ้นมือและแกะบล็อก อาแปะกำลังปล่อยดินส่วนเกินออกจากบล็อก ที่นี่ธรรมชาติสุดๆ

อาตี๋กำลังบรรจงขึ้นรูปแจกันด้วยมือครับ

ช่างวาดต้องการสมาธิและเทคนิกมากๆครับ

วิธีการลงน้ำเคลือบสำหรับงานที่ต้องการความปราณีตสูงครับ ต้องบรรจงทำทีละใบ

เตาเผา งานที่นี่เค้าสามัคคีและแบ่งงานตามหน้าที่ครับ สามัคคีคือพลังอยากให้หลายๆคนได้ยินจัง ฮ่าๆๆ ไม่ยุ่งการเมืองนะครับ

ขุนนางตรวจเช็คชิ้นงานทุกชิ้นที่จะนำเข้าวัง ได้ยินเค้าลือว่า ชิ้นงานที่สมบรูณ์ที่สุดจะถูกทุบทิ้ง เพราะฮ่องเต้เกิดติดใจขึ้นมา อยากได้ขึ้นมาอีก นั่นมันงานเข้าเลยนะครับ งานกังไสในอดีตนอกจากฝีมือแล้วต้องอาศัยดวงช่วยด้วยนะครับ ถ้าทำไม่ได้ดีเหมือนเดิมกลัวหัวจะหลุด

โรงงานกังไสของรัฐบาลในอดีตครับ ตอนนี้ถูกยุบไปหมดแล้วครับ มีแต่ของเอกชนครับ ขอเก็บรูปเป็นที่ระลึกหน่อย กลั้นหานใจไว้ พุงออกแล้ว คุณจาง ฮ่าๆๆ

ไปชมแหล่งขายส่งสินค้าเน้นราคา ไม่เน้นคุณภาพ ส่วนมากจะติดสติ๊กเกอร์ หรืองานวาดหยาบๆง่ายๆครับ

ข่าววงในบอกว่า สินค้าที่วางขายที่นี่ ส่วนใหญ่มาจากที่อื่นครับ เช่น กวงตุ้งเป็นต้น เพราะของที่นี่ต้นทุนสูงกว่า เลยมาย้อมแมวครับ เต็มไปหมดครับ นับๆแล้วหลายร้อยร้านค้าครับ

ไปแวะชมโรงงานทำดินแบบโบราณครับ

สวัสดีปีใหม่ครับ ช่วงนี้ยังไม่ค่อยว่างเลยครับ รอว่างเมื่อไหร่ต้องเอาข้อมูลชามาฝากแน่นอนครับ วันนี้เลยเอารูปถาดกังไสที่เพิ่งได้มาให้ดูพลางๆไปก่อนนะครับ เป็นลายครามรูปดอกเหมยครับ เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีให้เห็นกันแล้วละครับ และราคาแพงขึ้นเรื่อยครับ เครื่องกระเบื้องกังไสผมเป็นมือใหม่ครับ แต่พอดูได้ ใครมีความรู้ก็ยินดีรับความคิดเห็นนะครับ ขอบคุณครับ

ผมเอามารองปั้นชาได้พอดีครับ

รูปทรงนี้ของใหม่ไม่ค่อยทำกันครับ

ตราก้นถาดอ่านว่า ขู่เซินเจินฉางหรือย่อเซินเจินฉางก็มีคนเรียกครับ

ขอบล่าง อีกจุดที่พิจรณาของเก่า

มุมล่าง

ชำรุดนิดหน่อยพอรับได้ ถ้าสมบรูณ์ละก็อีกราคาเลยละครับ

รูปน้ำครามลงเต็มพื้นที่ครับ

รูปต้นดอกเหมยครับ